داریم "ادای شهر امام زمانی" را در میاریم

برای داشتن شهر مطلوب لازم است ساکنین شهر حداقل در مرتبه ((انسانیت)) باشند و بدیهی است که در xa0شهر های آرمانی، ساکنین شهر به مرتبه ((آدمیت)) رسیده اند.آشفتگی موجود در کالبد، سیما و منظر شهر ناشی از عدم توجه به بعد روحی و معنوی شهر ها و مراتب وجودی ساکنین آن هاست. با توجه به بیت: xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 " دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست" شهر محل دیو و دد نیست و محل پیدا نمودن انسان است. البته واژه انسان با بشر و آدمی متفاوت است... م...

ادامه مطلب