به خودمون جواب بدیم لطفا

ما به انسان چگونه نگاه می کنیم ؟

اینجا این ما قابل تفکیکه ! شهرسازان ؟ و یا حاکمان ؟

تحقق مدلانسان در این زمان به دست چه کسیست ؟ و او انسان را از کجا و چگونه می شناسد ؟

شهرساز اگر به زندگی معتقد نباشد به طرح شهر موفق نمی شود(...)

بیایید تلاش کنیم به زندگی معتقد باشیم ، ( ببخشید شبیه وعظشد اما ادامه میدهم!) بیایید اگر بی اعتقادیم و اگر زندگی را باور نداریم اینبلایا را بر شهر تحمیل نکنیم... به دو چشم شهروندان...

رمز و موفقیت یک شهرساز برای طرح و برنامه ای می ریزه چیه؟

جز اینکه سعادت مخاطب ش رو دوست داشته باشه

به فکر موفقیت خودمون نباشیم.به فکر سعادت اون باشیم، غصهبخوریم برای مردم محله مون و شهر مان...

دلسوز...دل سوز...دل سوز... این طور موفق میشیم

سعادت مخاطب ات رو دوست داشته باشی و علاقه داشته باشی به شهرتش کارینداری، طرح ات و برنامه ات برای هر محله ای باشه درست میشه...

مردم شهرات را دوست داری...!؟

بعضی ها رو می بینم الآن که دغدغه شون اینه که استاد دانشگاه و هیئت علمی، و یه پایگاه و شرکت وجایگاهی داشته باشند و تثبیت بشند و یه حقوقی بگیرند و یه اعتباری به دست بیارند!!

استاد دانشگاه شدن و هیئت علمی شدن بد نیستااااا،

اگر سر راهت قرار گرفتحتی لازم بود براش تلاش کنی اشکالی نداره ولی اینکه هیئت علمی شدن و استاد دانشگاهشدن رو نه برای خدمت به خلق نه برای عشق ساختن شهر جامعه، عشق برا خدمت آدم ها،جداگانه مستقلا برای اعتبار خودت درنظر بگیری دیگه حتی اون قلم ات و فکر برا طرحات و برنامه ات نمیچرخه و دیگه نور نداره

کاری می تونی بکنی... بسم الله

به فکر سعادت اون باشیم

دلسوز...دلسوز...دلسوز...