داریم "ادای شهر امام زمانی" را در میاریم

به چیزی خیابان میگوییم که هیچ ربطی به خیابان ندارد. زیرا میان مردم و خیابان گسستی ایجاد شده است. گسستی شناخت شناسانه (معرفت شناسانه). زبان این گسست، زبانی است که به دنبال واقعیتزدایی از خیابان است. زبانی که خیابان را صرفاً در حجمها و سطوحش میبیند؛ و مردم را حذف میکند. مردمی که خیابان باید در رابطه با آنها تعریف شود. خیابانی که شخصیت دارد. دارای بیانی، معنایی، یا شیوهای از وجود خودش است. خیابانی که به مثابه انسان سخن میگوید، خیابانی که میتواند خلقوخوی خود، منشأهای اجتماعیاش و موقعیت تاریخیاش را ...

چندxa0سالی است پائیز که می آید، تهران لباسی به رنگ های دل انگیز درختان چنار بر تن می کند، خورشیدxa0با زورگویی ابر های بارانی را از سینه ی آسمان کنار می زند، آسمان تهران از پشت پنجره ی خیس BRT خیابان انقل...