لذت شنیدن موسیقی خوب در شهر

2 ساله دوست دارم مقاله ای چیزیراجع به آهنگ (موسیقی) و شهر بنویسم ولی خیلی سخته و هر موقع میخوام به طرف اش برمیادم میره چی کار کنم و خودکارم رو میز می مونه و کاغذ صفر، ایده های جالبی به ذهنمیرسه ولی تو همان قصر ذهن هم دفن میشه J

امروز بعد از 9 سال یکی از همکلاسی هام رو دیدم خاطراتدوران راهنمایی ام رو زنده کرد اون موقع ها که خیلی خیلی موسیقی گوش میدادم اونمنه هر موسیقی "رپ" بله رپ خیابونی چه خارجی اش چه ایرانی اش یعنی آرشیوکامل حتی از کلوپ های سطح شهر هم کامل تر بود داشتم ولی از اول دبیرستان به بعد ترک کردم و آدم شدم(خخخخ) (البته منظور ما از موسیقی رپ موضوعات اجتماعی اش نه چیز دیگه ای هاااا) و سراغ موسیقیاونم رپ اش اصلا نرفتم تا اینکه امشب بعد 9 سال به طور اتفاقی همان همکلاسی امدوباره اون موسیقی رو برام پخش کرد یاد شهر افتادم...

بله شهر و موسیقی

چطور؟

اینروزها دیگر به مدد توسعه ی تکنولوژی، همه جا دسترسی'یمان به موسیقی آسان شده یک گوشیو هنذفری و یک شهر.

حتما تجربه کرده اید وقتی موسیقی گوش می دهید و در شهر راه میروید و یا میرانید،یا در تاکسی هنذفری خود را برای فایق آمدن به صدای مسخره ی رادیو بیشتر در گوشتانفشار میدهید، یا پشت در خانه یکی دو پایی اینور و آنور میکنید تا موسیقی تمام شودو وارد شوید، چقدر همه چیز بهتر است، رنگیتر است، لذت بخشتر است ... حتی غمش.

گویی موسیقی و ترانه'هایش جان میبخشند به لحظه هایمان. حتی ... کمی جان.

اما چی میخوام بگم:

تاکنون متوجه'ی حضور شهر در ترانه هایی که گوش میکنید، شده اید؟

کدام ترانه؟ کدام شهر؟ با صدای کی؟

آیا شهر در ترانه اشاره شده یتان از تشخص برخوردار بود یا خیر؟ از چه جنسی؟آیا توانستید حال و هوای شهر را از لا به لای واژه ها و موسیقی دریابید؟

چگونه حالی بود و هست؟ خوب یا بد؟

شاد یا غمگین؟

برای مثال چوون امشب به طور اتفاقی رپ گوش دادم (رپ رو مثال می زنم)

در موسیقی رپ بیش از هر موسیقی دیگری به شهر تهران پرداخته شده است.

این موسیقی اساسا شهری است و حضور شهر به مثابه یک کالبد و یک اتفاق نقشیقابل اعتنا دارد.

ترانه سراها برخاسته از شهرند و در همین محیط شهری پا گرفته و رشد کرده اندو تهران و خصوصیات اشکار و پنهانش را خوب میشناسند. رپرها مصرف کننده فضاهای شهری اندو از تهران میگویند و آن را روایت میکنند.آنها تهران را چون متنی قرایت میکنند،قرایتی درشت و صریح و بدون هیچ ملاحظه و ملایمتی:

اینجا تهرونه، یعنی شهری که/ هرچی توش میبینی باعث تحریکه/ اینجا تهرونهلعنتی شوخی نیستش/خبری از گل و بستنی چوبی نیستش/ اینجا جنگله بخور تا خورده نشی/اینجا نصف عقده'ای'ان، نصف وحشی

حس تعلق به تهران در موسیقی رپ با ذکر محله های آن، که حکایت از اشراف واقتدار خواننده نسبت به شناسایی جای جای شهر دارد، با نگاه تصنیف سرایان عامیانهگوی قدیمی تلاقی میکند.

رپرها شهر را در چنبره خود دارند، از جنوب تا شمال، از شرق تا غرب، باکوچه و پس کوچه'هایش آشنایند، در آن میزیند، از شهر میگویند و با شهر به مثابه یکوجود قدرتمند می'ستیزند، اما هرگز رهایش نمیکنند.

به قول هیچ کس دلیلشم اینه که همیشه واقع بینم/ چیزایی رو که تعریف می کنم آره دیدم

پ ن 1 : این متن به مثابه این نبود برید رپ گوش کنید هااا نهههههه

پ ن 2 : من موسیقی های رضا یزدانی و این روز ها پالت رو راجع به شهر بیشتر می پسندم ولیهیچکس یک خاطره از یه دورانی بود همین

پ ن 3 : موسیقی گوش کنید ولی نه هر موسیقی رو باشه؟ (بگو باشه)

فعلا یاعلی